Published on December 1st, 2016 | by fileto

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ: Με ότι καταπιάνονταν το έκανε με πάθος

Ο «ατζάρης» μας την έκανε! Τόσο απρόσμενα, τόσο ξαφνικά, έκανε ένα σάλτο και βρέθηκε στην άλλη πλευρά του ποταμού που χωρίζει τη ζωή και τον θάνατο.

Ο Ίωνας, προσδιορισμός τον οποίο είχε καμάρι, λόγω καταγωγής του πατέρα του από την Μικρασία, ο Καβαλιώτης με «Κ» κεφαλαίο γιατί την γεννέτηρα πόλη την λάτρευε, ο μουσικός και συνθέτης που είχε μια ξεχωριστή σχέση με την μουσική. Ο δημοσιογράφος που μέσα από τις εκπομπές του σε τηλεόραση, ραδιόφωνο, εφημερίδες, έκανε σκληρή κριτική στην εξουσία. Ο επαγγελματίας από ανάγκη βιοπορισμού που είχε μια διαρκή επαφή με την κοινωνία και του έδωσε το στυλ που ξεχώριζε. Ο συγγραφέας – ποιητής που ήταν η τελευταία καλλιτεχνικο-δημοσιογραφική καταφυγή του, για να συνεχίσει με άλλο τρόπο την άσκηση κριτικής και την απόδοση της ευαισθησίας του, ο άνθρωπος που ασχολήθηκε με τα κοινά και έδωσε πράγματα στην Καβάλα, ακόμη και μέσα από μεγάλες συγκρούσεις. Ο κομουνιστής με ακέραιη ιδεολογική διαδρομή και ορθόδοξο δογματισμό, αλλά με την ματιά ενός σύγχρονου διανοητή. Ο άνθρωπος με αγάπη στην οικογένειά του, τους φίλους του και στην κοινωνία μέσα από σκληρή μάχη ώστε να βρουν πολλοί συμπολίτες μας το δίκαιό τους. Ο Γρηγόρης Χρηστίδης.

Μετά από μια διαδρομή 74 χρόνων (παιδί της Κατοχής και του Εμφύλιου), ξεκινώντας από την Αγία Παρασκευή της Καβάλας, είχε ένα όραμα θαρρείς να κάνει το ταξίδι της ζωής ενδιαφέρον!

Έγινε μουσικός θητεύοντας στον Τάτσο, τον οποίο ανέφερε συχνά για την πρωτοποριακή διδασκαλία του, τραγουδά για πρώτη φορά την Μεγάλη Λέσχη σε έναν από εκείνους τους μεγάλους και ονομαστούς χορούς και γίνεται αντικείμενο ενδιαφέροντος.

Πηγαίνει στο Στρατό και λόγω πολιτικών φρονημάτων, τον κατατάσσουν στο ηρωικό τάγμα των Μουλαράδων, ενώ ο πατέρας του είναι στην εξορία!

Τελειώνει και τραγουδάει στα καλύτερα κέντρα της Καβάλας με σημαντικά ονόματα της εποχής εκείνης, και μέσα από την συνδικαλιστική του δράση εκλέγεται Γενικός Γραμματέας του Σωματείου θεωρητικών Μουσικών Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης και Βορείου Αιγαίου, έχοντας άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος με αριθμό 1.

Με την Χούντα του παίρνουν την άδεια και ανοίγει ραφτάδικο ενώ το ρίχνει στην ορειβασία και γίνεται έφορος Καταφυγίων Παγγαίου του ΕΟΣ Καβάλας.

Έλεγε χαρακτηριστικά: «η χούντα μου έκανε ένα καλό, να πάρω τα βουνά…» και γελούσε!

Καταξιώνεται επαγγελματικά μέσα από το ραφείο του, από το οποίο περνάει όλη η Καβάλα και παράλληλα σιγά –σιγά ξαναμπαίνει στον καλλιτεχνικό χώρο.

Πέφτει η Χούντα η οποία μέσα από τους ανθρώπους της καταστρέφει ένα πολύτιμο αρχείο που είχε, μετά από εισβολή στο σπίτι του και ο Γρηγόρης απογειώνεται τραγουδώντας ακόμη και με τον Μίκη Θεοδωράκη, αντάρτικα και έντεχνα τραγούδια δημιουργώντας το θρυλικό «Καβαλιώτικο Τρίο». Περιοδείες σε όλη την Βόρειο Ελλάδα και αλλού, καταξίωση, ο Γρηγόρης δείχνει την αξία του.

Με τον Λευτέρη Αθανασιάδη που αποκαλούσε ο ένας τον άλλον «ατζάρη», είναι φίλοι από παλιά και το 1983 του ζητά να αναλάβει το Δημοτικό Ωδείο Καβάλας που μαζί με τον μεγάλο δάσκαλο Γιάννη Μάντακα, βάζουν τις βάσεις ουσιαστικά για αυτό που είναι σήμερα.

Ήταν τόσο μεγάλη η αγάπη του για το Δημοτικό Ωδείο Καβάλας που έγινε αιτία να έρθει σε ρήξη με τον αδελφικό του φίλο Λευτέρη Αθανασιάδη, αλλά και στην θητεία του ως δημοτικός σύμβουλος του Στάθη Εριφυλλίδη, να έρθει και με αυτόν σε ρήξη δυναμική, για διάφορα θέματα στα οποία διαφωνούσαν και να αποστασιοποιηθεί από την παράταξή του.

Από τότε σταμάτησε να θέλει να ασχοληθεί με τα κοινά, αν και καθημερινά έκρινε και κατέκρινε ή χειροκροτούσε κάθε καλή προσπάθεια που γινόταν ειδικά στον χώρο του πολιτισμού.

Με τον Γρηγόρη ξεκίνησε και η τοπική ελεύθερη τηλεόραση στην οποία μεταπήδησε από το ραδιόφωνο και την εφημερίδα που εξέδιδε το τοπικό ΚΚΕ, όπου έγραφε παραπολιτικά.

Κάνοντας μια καθημερινή πρωινή εκπομπή μακράς διάρκειας από το 1990 μέχρι το 2004 στο ΕΝΑ CHANNEL, με τίτλο «Ραντεβού με την Ενημέρωση» ο Χρηστίδης κατακτά και την δημοσιογραφία μέσα από την νέα τεχνολογία, με πολιτικά, κοινωνικά, πολιτιστικά και καλλιτεχνικά θέματα. Από την εκπομπή αυτή πέρασαν οι πάντες από πολιτικούς, επιστήμονες, διανοητές, καλλιτέχνες, άνθρωποι της καθημερινότητας, οι πάντες, ενώ το κερασάκι στην τούρτα της εκπομπής ήταν το τραγουδιστικό μέρος με τους μουσικούς που καλούσε και έλεγαν τα δικά τους, κάνοντας έτσι φίλους σε όλη την περιφέρεια που τον ήξεραν πια με το μικρό του όνομα.

Πέρα από αυτό ήταν από τους πρώτους που έκανε ειδικά αφιερώματα με θέματα συνταξιοδοτικά, ασφαλιστικά, υγείας, πρόνοιας, ενώ έτρεχε στις υπηρεσίες να ψάξει υποθέσεις τηλεθεατών του που κολλούσαν για γραφειοκρατικούς και άλλους λόγους.

Παράλληλα εμφανιζόταν σε διάφορα μαγαζιά της περιοχής με πολύ προσεγμένο ρεπερτόριο και συνέχιζε να έχει και το κατάστημα με τα έτοιμα ενδύματα στην Κ. Παλαμά και αργότερα πάνω από το Όσκαρ.

Χαρίζει τον θησαυρό του με τις εκπομπές στο ΕΝΑ στο Ιστορικό και Λογοτεχνικό Αρχείο Καβάλας του Ρουδομέτωφ. Γράφει δικά του τραγούδια που πολλά έγιναν ακροστιχίδες από το δημοσιογράφο, ιστορικό ερευνητή και συγγραφέα Άγγελο Σακκέτο.

Επανέρχεται στην σύνθεση και μας δίνει ένα θησαυρό. Μια θαυμάσια Λαϊκή Οπερέτα με αναφορά σε μια ποιητική συλλογή του Ανδρίκου Δ. Βέττα που τυπώθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1893 με τίτλο «Σένα τα λέγω πεθερά για να τα ακούει η νύφη», με το εμβληματικό σκωπτικό τραγούδι για την Καβάλα που σήμερα ακούγεται και από την φωνή του Αργύρη Μπακιρτζή.

Κυκλοφορεί και μια σειρά τραγουδιών με τίτλο: «Απλοί Επισκέπτες» με συνθέσεις δικές του.

Αποχωρεί από το ΕΝΑ CHANNEL, συχνά κάνει παρεμβάσεις στο ραδιόφωνο της «Εβδόμης», το «STUDIO 7» και περιπλανιέται σε διάφορα τοπικά ραδιόφωνα. Άνοστη κατάσταση.

Και μια μέρα ανακαλύπτουμε ότι ο Γρηγόρης Χρηστίδης γράφει ποιήματα. Πέφτουμε από τα σύννεφα. 2010 – ΑΡΝΟΥΜΑΙ, 2013 – ΕΙΜΑΙ ΟΡΓΙΣΜΕΝΟΣ, 2014 ΕΡΠΟΝΤΑΣ, 2016-ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ ΔΥΣΟΙΩΝΟ; ΚΙ ΟΜΩΣ…! Η ΑΝΟΙΞΗ ΘΑ ΕΡΘΕΙ. ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΣΟΥ. Τα περισσότερα από τις Εκδόσεις Σταθμός.

Τιμήθηκε για τη προσφορά του στη τέχνη, τη δημοσιογραφία και τη κοινωνία από διάφορους φορείς. Μεταξύ άλλων έλαβε το Αριστείο Προσφοράς 2010 και ήταν επίτιμο μέλος του Ροταριανού Ομίλου Καβάλας.

Άφησα τελευταίο ένα άλλο μεγάλο κομμάτι, του πολιτικοποιημένου Γρηγόρη Χρηστίδη,

Μεγαλωμένος σε Αριστερή οικογένεια, με πατέρα που πολέμησε στην Μικρασιατική Εκστρατεία και «τιμήθηκε» με διωγμούς και εξορίες, ο Γρηγόρης ήταν συνειδητοποιημένος κομουνιστής.

Οργανώθηκε στη νεολαία της ΕΔΑ, Ενιαίας Δημοκρατικής Αριστεράς, αργότερα στο ΚΚΕ, διώχθηκε και ο ίδιος έχοντας χοντρό φάκελο στην ασφάλεια και έχασε την δουλειά του στο ξεκίνημα της καριέρας του σαν μουσικός από την Χούντα.

Πάντα ήταν ενεργός στα συνδικαλιστικά, δεν δέχθηκε ποτέ να δώσει φακελάκι, ήταν παρών σε κάθε προσκλητήριο πολιτισμού από το Κόμμα και ποτέ δεν παρέκλινε, γιατί πίστευε ιδεολογικά στην μαρξιστική διαδρομή της κοινωνίας.

Αυτό τον έκανε ενεργό Πολίτη, παρόντα σε αγώνες και κινητοποιήσεις χωρίς ανταλλάγματα, παλεύοντας για ένα καλύτερο κόσμο, με ειρήνη και αξιοκρατία.

Τραγούδησε τραγούδια του αγώνα, της εργατιάς, αντάρτικα, έντεχνα, σε συναυλίες της μεταπολίτευσης και μέχρι το τέλος, χωρίς αντιπαροχή, χωρίς ανταπόδοση.

Δεν πούλησε τα πιστεύω του, αν και συνεργάστηκε στον χώρο της αυτοδιοίκησης με άτομα από άλλους πολιτικούς χώρους. Ποτέ «δεν έπεσε στα τέσσερα».

Επέλεξε έναν δύσκολο δρόμο, που δικαίωσε την αξιοπρέπειά του, την οποία παρέδωσε στην οικογένειά του, την οποία υπεραγαπούσε, προστάτευε και φρόντιζε.

Όσο για τους φίλους της καρδιάς του, τον Μανώλη Γενικόπουλο, τον Λευτέρη Αθανασιάδη και άλλους μπορεί να τους συναντήσει στο μεγάλο ταξίδι του.

Χθες ο Γρηγόρης Χρηστίδης έφυγε από κοντά μας ως φυσική παρουσία. Μένει όμως στην καρδιά μας και στις αναμνήσεις μας με τα τραγούδια του και τις ανησυχίες του.

Ατζάρη, στον άλλο κόσμο που θα πας, κοίτα μην γίνει σύννεφο κι άστρο πικρό της χαραυγής…

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΝΙΚΑΣ