Published on February 24th, 2025 | by fileto

Ο Δραμινός ηθοποιός Κούλης Στολίγκας

Ο Κούλης Στολίγκας (Ιωάννης Σίσκος) το πραγματικό του, ήταν ένας από του σπουδαίους ηθοποιούς της παλιάς Αθηναϊκής Επιθεώρησης που διέπρεψε και στο θέατρο πρόζας.

Η πλούσια κινηματογραφική του καριέρα μας έχει αφήσει ένα δείγμα από το ταλέντο του.

Γεννημένος στην Δράμα το 1909, υπήρξε ένας αυτοδίδακτος ηθοποιός με πηγαίο ταλέντο .

Την πρώτη του εμφάνιση την έκανε το 1933 με τον μουσικό θίασο Μύλλερ, στην οπερέτα του Λεχαρ “Εύθυμη Χήρα”.

Από το 1934 μέχρι το 1936 συνεργάστηκε με τον θίασο του παλιού κωμικού ηθοποιού Παρασκευά Οικονόμου, όπου μεταξύ άλλων εμφανίστηκε στα έργα: “Η Χώρα των κουδουνιών”, “Σιγανό ποτάμι”, “Τζούλια” και άλλα.

Από το 1936 μέχρι το 1942 έκανε τα πρώτα του βήματα στην επιθεώρηση εμφανιζόμενος σε διάφορους επιθεωρησιακους θιάσους.

Το 1942 συγκρότησε θίασο με τον Νίκο Σταυρίδη. Ένωση το 1943 και το 1944 έλαβε μέρος στο μπουλούκι του Αλεξίου. Εκεί μεταξύ άλλων έργων που παρουσίασαν σε περιοδείες τους και στην Αθήνα, έπαιξε στον “Αρχισιδηρουργο” του Ονε, αλλά και στον “Οθέλλο” του Σαίξπηρ ερμηνεύοντας τον Ιαγο.

Από το 1944 μέχρι το 1955 θα εμφανιστεί με διάφορους θιάσους όπως της Λέλας Σκορδουλη, της Σοφίας Βέμπο, της Καλή Καλό, των Αδελφών Καλουτά, Νίκου Σταυρίδη, Κυριάκου Μαυρεα, Κώστα Χατζηχρήστο και άλλους, εμφανιζόμενος σε πλήθος επιθεωρήσεων και σε κάποιες οπερέτες.

Αυτήν τη περίοδο εμφανίστηκε στις επιθεωρήσεις: “Γιουπι γιαγιά” (1944), “Μπλε και Άσπρο” (1945), “Χαρούμενες ώρες” (1946), “Δώδεκα παρά πέντε” (1949), “Μ’αγαπα δεν Μ’αγαπα” (1949), “Η Γυναίκα με το βετο” (1950), “Πάμε πρίμα” (1950), “Όλα τον ανήφορο” (1951), “Φεστιβάλ στην Αθήνα” (1951), “Βασίλισσα της νύχτας” (1952), “Να τι θα πει Αθήνα” (1952), “Όμορφα κι ωραία” (1953), “Όσα παίρνει ο άνεμος” (1954), “Το τραγούδι της Αθήνας” (1954), “Βρε που πάμε” (1955), “Ομόνοια Πλας” (1955), “Κόκα κόλα” (1955). Καθώς και στις οπερέτες “Ο Χορός της τύχης”, “Θέλω να τον δω”, “Ο Βαφτιστικός”, “Ροζίτα” και άλλες.

Την χειμερινή περίοδο 1955/56 θα συγκροτήσει θίασο με την Άννα Κυριακού , και θα παρουσιάσουν κάνοντας στροφή στο θέατρο πρόζας την κωμωδία “Πάπρικα”. Το καλοκαίρι του 1956 θα συνεργαστεί με τον θίασο του Νίκο Χατζίσκου στο θέατρο του Εθνικού Κήπου, με την κωμωδία του Σαίξπηρ “Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας”.

Το 1957 θα συνεργαστεί με τον θίασο του Δημήτρη Μυράτ εμφανιζόμενος στο έργο του Δημήτρη Ψαθά “Ένας Βλάκας και μίσος”. Ενώ το καλοκαίρι της ίδιας χρόνιας θα εμφανιστεί μαζί με τον Θυμελικο θίασο του Λινού Καρζή στην “Λυσιστράτη” του Αριστοφάνη.

Το 1958 θα συνεργαστεί ξανά με τον Νίκο Χατζίσκο, αυτήν την φορά στην “Ζακυνθινή Σερενάτα” του Διονυσίου Ρώμα.

Από το 1959 μέχρι το 1961 θα επιστρέψει στην επιθεώρηση και θα τον δούμε με τον θίασο των 8 στις επιθεωρήσεις “Χειμώνας στην Αθήνα Ένας ασφαλισμένος στο ΙΚΑ” (1959), “Γλυκειά Αθήνα” (1960), “Σκανδαλα και κομπίνες” (1961).Το 1962 θα συνεργαστεί ξανά με τον Κώστα Χατζηχρήστο στην κωμωδία “Ο Κύριος Πτέραρχος”.

Το 1963 θα συγκροτήσει δικό του θίασο και θα παρουσιάσει διάφορα έργα σε περιοδεία στην Θεσσαλονίκη και σε άλλες μεγάλες πόλεις της Μακεδονίας.

Στην συνέχεια θα κατέβει στην Αθήνα και θα συμπράξει με την Άννα Μαντζουράνη, παρουσιάζοντας τις μουσικές κωμωδίες “Ο Έρωτας είναι η ζωή μας” του Δημήτρη Γιαννούλη και “Δεν θα τα πάρεις μαζί σου” του Κάουφμαν.

Το 1964 θα συνεργαστεί με την Αλέκα Κατσέλη, παρουσιάζοντας στο θέατρο Θυμέλη της Θεσσαλονίκης το έργο του Εντουάρντο ντε Φίλιππο “Φιλουμένα Μαρτουράνο”.

Ενω το καλοκαίρι του 1964 θα συνεργαστεί με τον θίασο των 8 στην επιθεώρηση “Άλλος για το Καστρι”.

Αξίζει να σημειωθεί ότι για πολλά χρόνια σημείωνε επιτυχία μιμούμενος σε επιθεωρήσεις τον Γεώργιο Παπανδρέου.Το 1965 θα εμφανιστεί μαζί με την Σμαρούλα Γιούλη στο έργο του Στέφανου Φωτιάδη “Μαγγανοπηγαδο”.

Το 1966 θα συγκροτήσει και πάλι θίασο με τον Νίκο Σταυρίδη παραμένοντας μαζί μέχρι το 1968 και θα παρουσιάσουν τις επιθεωρήσεις “Η Πεπονοφλουδα” των Βασιλειάδη – Μιχαηλίδη, και “Απ’ τον Ουρανό στην Γη” των Τραϊφόρου – Βασιλειάδη .

Το 1969 θα συγκροτήσει θίασο με την Ρίκα Διαλυνά παρουσιάζοντας την μουσική κωμωδία “Ο Καραγκιόζης Δικτάτωρ”.

Το 1970 με δικό του θίασο θα παρουσιάσει τα έργα “Σιγανοπαπαδιες” και “Οι Πέντε Ύποπτοι”.

Το 1971 θα συνεργαστεί με την Άννα Καλουτά την Σπεράντζα Βρανά και την Ζωζώ Σαπουντζάκη στην επιθεώρηση “Κάτω στον Πειραιά”. Το 1972 θα συνεργαστεί με την Γιάννα Βαλεντη στο έργο “Το Κορίτσι του Λουνα Παρκ”.

Το 1974 θα εμφανιστεί ξανά διπλα στον Κώστα Χατζηχρήστο στην επιθεώρηση “Απ’ το πουλί στην βουλή”. Το καλοκαίρι του 1976 θα εμφανιστεί στο θέατρο Δελφινάριο στην επιθεώρηση του Γιώργου Λαζαρίδη “Πολύ Ωραίο Στυλ”.

Την τελευταία του θεατρική εμφάνιση θα την κάνει το 1978 δίπλα στην Δέσποινα Στυλιανοπούλου στην επιθεώρηση “Τα Σαγόνια της Εφορίας” στο θέατρο Λουζιντανια.

Πλούσια υπήρξε η συμμετοχή του στον κινηματογράφο, με πρώτη εμφάνιση το 1945 στην ταινία του Γιάννη Χριστοδούλου “Διπλή Θυσία”.Ακολούθησαν μεταξύ άλλων οι ταινίες: “Πρόσωπα λησμονημένα” (1946), “Εκείνες που δεν πρέπει να αγαπούν” (1951), “Άγγελος με χειροπέδες” (1952), “Οι Ουρανοί είναι δικοί μας” (1953), “Οι Παπατζηδες” (1954), “Τα Τρία μωρά” (1955), “Πρωτευουσιανικες περιπέτειες” (1956), “Τρεις Ντετέκτιβ” (1957), “Αδεκαροι ερωτευμένοι” (1958), “Η Φτώχεια θέλει καλοπέραση” (1958), “Μία ζωή την έχουμε” (1958), “Χαρούμενοι Αλήτες” (1958), “Η Μουσιτσα” (1959), “Μπουμπουλίνα” (1959), “Ο Γιάννος και η Παγώνα” (1959), “Οι Κληρονόμοι του Καραμπουμπουνα” (1959), “Περιπλανώμενοι Ιουδαίοι” (1959), “Κρουαζιέρα στην Ρόδο” (1960), “Σουσουραδα” (1960), “Εξω οι κλέφτες” (1961), “Ποια είναι η Μαργαρίτα” (1961), “Βασιλιάς της γκάφας” (1962), “Η Νύφη το σκάσε” (1962), “Ο Μίχαλος του 14ου Συντάγματος” (1962), “Οι Άσσοι της Τράκας” (1962), “Το κορίτσι του λόχου” (1962), “Ο Ιππόλυτος και το βιολί του” (1963), “Ενας ζορικος δεκανέας” (1964), “Ο Εμίρης και ο Κακομοίρης” (1964), “Ου Κλέψεις” (1965), “Εισπρακτωρ 007” (1966), “Ο Μελέτης στην Άμεσο Δράση” (1966), “Ο Ανακατωσουρας” (1967), “Το Ξενοδοχείο των διεφθαρμένων” (1972), “Ο Φαλακρός Μαθητής” (1979), “Ταξίδι του Μέλιτος” (1979), “Βέγγος ο τρελός καμικάζι” (1980), “Ο Κώτσος και οι Εξωγήινοι” (1980), και “Ο Παπασουζας Φάντομας” το 1983 που ήταν και η τελευταία του κινηματογραφική εμφάνιση, αξίζει να σημειωθεί ότι στους τίτλους της ταινίας αναφέρεται ως τιμητική συμμετοχή.

Στην τηλεόραση εμφανίστηκε σε τρεις τηλεοπτικές σειρές. Το 1972 στην σειρά “Το Εικοσιτετράωρο ενός παλιατζή”, το 1973 στην σειρά “Ψιλικατζιδικο ο κόσμος”, και το 1974 στην σειρά “Το Παλιό το κατοσταρι”.

Υπήρξε μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών από το 1939.

Το 1983 υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο.

Έφυγε από την ζωή στις 24 Φεβρουαρίου 1984 από συγκοπή καρδιάς σε ηλικία 73 ετών.