Άποψη - Γνώμη

Published on May 23rd, 2025 | by fileto

0

Περί μονιμότητας κυβερνήσεων…

Πολύς λόγος γίνεται από την Κυβέρνηση σχετικά με το αφήγημα αν πρέπει ν όχι να αλλάζει το άρθρο 103 του Συντάγματος που αφορά την μονιμότητα των Δημοσίων Υπαλλήλων με ότι αυτό συνεπάγεται.

Φυσικά αν κάποιος πιστεύει ότι η Κυβέρνηση και ο Κυριάκος Μητσοτάκης θέλει κάτι τέτοιο από πεποίθηση απέναντι στις μεταρρυθμίσεις που υποτίθεται θέλει να κάνει ..πλανάται πλάνην οικτράν.

Στην (εύλογη) ερώτηση πώς του ήρθε του πρωθυπουργού να ανοίξει το θέμα της μονιμότητας και όχι (ας πούμε) το μέγα ζήτημα της έλλειψης προσωπικού στο ΕΣΥ, την Παιδεία και τις συγκοινωνίες, η απάντηση έχει να κάνει με τις επικοινωνιακές στοχεύσεις της κυβέρνησης. Συγκεκριμένα, το Μαξίμου με την ανακίνηση του θέματος της μονιμότητας (που έχει ανοίξει αρκετές φορές τις τελευταίες δεκαετίες) στοχεύει:

Να φτιάξει ατζέντα, βάζοντας στην άκρη το καυτό θέμα των Τεμπών. Η γραμμή της κυβέρνησης είναι ότι όσο λιγότερο ακούγονται τα Τέμπη, τόσο το καλύτερο.

Να δημιουργήσει την αίσθηση ότι παράγει μεταρρυθμιστικό έργο, χωρίς να χρειαστεί να ξοδέψει λεφτά. Για παράδειγμα, αν η κυβέρνηση έλεγε ότι θα μειώσουμε το κόστος για υπηρεσίες υγείας που καταβάλλουν οι πολίτες (που είναι το μεγαλύτερο στην ΕΕ), θα έπρεπε να ενισχύσει τη χρηματοδότηση του ΕΣΥ.

Να κάνει μια κίνηση που έχει απήχηση στα εκλογικά κοινά στα οποία στοχεύει η ΝΔ. Κοινά τα οποία δεν έχουν σε μεγάλη εκτίμηση το Δημόσιο, και…

Να δημιουργήσει εσωτερικό πρόβλημα στο ΠΑΣΟΚ. Υπενθυμίζεται ότι στις αρχές του μήνα ο Κώστας Σκανδαλίδης είχε ταχθεί υπέρ της άρσης της μονιμότητας. Μετά το θόρυβο που δημιουργήθηκε, ο εκπρόσωπος του κόμματος Κώστας Τσουκαλάς έσπευσε να δηλώσει ότι «επ’ ουδενί η θέση του ΠΑΣΟΚ δεν είναι η άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων.

Η άρση μονιμότητας συνδέεται με την έλλειψη ανεξαρτησίας των δημοσίων υπαλλήλων, διότι φανταστείτε να απολύει η κάθε κυβέρνηση τον δημόσιο υπάλληλο και να διορίζει όποιον θέλει».

Στα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα δεν υπάρχει ποτέ χώρους για τις «λεπτομέρειες». Έτσι ο πρωθυπουργός δεν αναφέρθηκε στο πώς και από ποιον θα κρίνεται η επάρκεια των δημοσίων υπαλλήλων. Δεν είπε ακόμα αν θα είναι ίδιος ο μηχανισμός για τους ένστολους.

Σε αυτό όμως που κυρίως δεν αναφέρθηκε είναι η αξιοπιστία και η ακεραιότητα του μηχανισμού που θα απολύει τους δημόσιους υπαλλήλους. Ποιος άραγε μπορεί να εμπιστευτεί μια κυβέρνηση που έχει κάνει ακραία κομματικές επιλογές στο Δημόσιο κι έχει επιδείξει προκλητική περιφρόνηση στη λειτουργία των θεσμών;

Για ποια αξιοκρατία μπορεί να μιλάει η κυβέρνηση των υποκλοπών και του μπαζώματος;

Και να συμφωνήσουμε με τον πρωθυπουργό να δεχθούμε αυτή τη μεγάλη μεταρρύθμιση και ότι θέλουμε να προχωρήσει και να γίνει πράξη…

Παράλληλα να καταθέσει και μια ακόμη τολμηρή αλλαγή…

Να ακολουθήσει το παράδειγμα Δυτικών Δημοκρατιών και να θεσπίσει θητεία πρωθυπουργού και όλων των αιρετών για δύο θητείες…

Για παράδειγμα οι ΗΠΑ που είναι ένα κράτος που το υπολήπτεται ο υπόλοιπος κόσμος έχει θεσμοθετήσει θητεία προέδρου για δύο περιόδους.

Στην Γαλλία το ίδιο όπως και σε πολλά άλλα κράτη.

Παράλληλα να μπει ηλικιακό πλαφόν για την επιλογή υποψηφίων στα ψηφοδέλτια των κομμάτων, όπως γίνεται με την ανανέωση διπλώματος οδήγησης.

Επίσης συγκεκριμένη θητεία  δύο κοινοβουλευτικών περιόδων για βουλευτές, δύο φορές θητεία για δημάρχους και περιφερειάρχες και κοκ

Επίσης τέλος η μετάκληση υπαλλήλων στην κεντρική διοίκηση από το Δημόσιο…

Στην Ελλάδα, περισσότεροι από 3.000 άνθρωποι προσκείμενοι στην εξουσία είναι σήμερα βολεμένοι ως μετακλητοί υπάλληλοι σε υπουργεία, ΟΤΑ, Βουλή και άλλους φορείς του Δημοσίου, εισπράττοντας πάνω από 70 εκατ. ευρώ ετησίως από τα χρήματα των φορολογουμένων! Και ο αριθμός τους συνεχώς αυξάνεται…

Στην πραγματικότητα οι μετακλητοί είναι καθαρή σπατάλη χρημάτων…», έγραφε στα τέλη Δεκεμβρίου του 2021 ο ανταποκριτής της Tageszeitung στην Αθήνα.

Και συμπλήρωνε: «Μια τόσο ονειρεμένη δουλειά προορίζεται κατά προτίμηση για συγγενείς ή κομματικούς στρατιώτες κάθε επαγγέλματος. Δεν έχουν σημασία η προσωπική απόδοση και η επαγγελματική κατάρτιση.

Το μόνο που μετράει είναι η επίδειξη πίστης και ο συγχρωτισμός με την εξουσία. Πρόκειται για μια κουλτούρα μετριότητας».


About the Author



Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back to Top ↑